رویکرد فرازبان معنایی طبیعی: فرض‌ها، مفاهیم و اهداف

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجو

2 استاد

چکیده

رویکرد فرازبان معنایی طبیعی، رویکردی تجزیه­پذیر در معنی­شناسی واژگانی برای تحلیل معنا است که از سوی آنا ویرزبیکا مطرح شد و تاکنون در مورد بیش از 30 زبان در سراسر جهان به کار رفته است. کلیف گودارد در کنار وی بیشترین سهم را در معرفی آن داشته است. ادعا این است که هستۀ کوچکی از معانی جهانی و اساسی به نام نخستی­های معنایی وجود دارد که از راه واژه­ها یا دیگر عبارات زبانی در همۀ زبان­ها قابل بیان است و می­تواند به عنوان ابزاری برای تحلیل معانی واژه­های پیچیدۀ زبان­ویژه و فرهنگ­ویژه به کار رود. در این رویکرد از واژگان (نخستی­های معنایی) و قواعد نحوی خاصی (دستور زبان ترکیبی) برای تحلیل معنا استفاده می­شود. هدف از نگارش این مقاله، معرفی این رویکرد است تا از این طریق زمینۀ آشنایی خوانندگان و به تبع آن پژوهش در این چارچوب در مورد زبان­ها و گویش­های ایرانی فراهم شود. در ادامه، به تحلیل معنایی چند واژه در زبان هورامی در چارچوب این رویکرد پرداخته شده است و نشان داده شده است که این رویکرد از توان بالایی در توصیف و تبیین ظرافت­های معنایی و بار فرهنگی واژگان در زبان­های مختلف برخوردار است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات